Opracowanie trasy :
Długość trasy :
Do odwiedzenia :
Uwagi :
Pierwsza wzmianka o Dęblinie pochodzi z 14 lipca 1397 r. i dotyczy aktu sprzedaży wsi Dęblin przez jej dziedzica Piotra „de Demblin” za 200 grzywien praskich na rzecz Grota z Jankowic herbu Rawa. Była to wówczas niewielka osada handlowa, rozwijająca się przy szlaku bursztynowym, prowadzącym znad Bałtyku w kierunku Morza Czarnego. Pod koniec XV w. wieś należała do Tarnowskich, a następnie Mniszchów, którzy wznieśli tutaj swoją rezydencję – rokokowy pałac proj. A. Fontany, w późniejszych latach przebudowany w stylu klasycyzmu stanisławowskiego przez Dominika Merliniego. W 1836 r. rząd rosyjski nabył od Anny Jabłonowskiej Dęblin i podarował go Iwanowi Paskiewiczowi. W latach 1838-1847 w pobliżu osady, u ujścia Wieprza do Wisły, wzniesiono twierdzę rosyjską – Iwanogrod (od imienia namiestnika Królestwa Polskiego). Autorem proj. był Iwan Dehn, budowniczy twierdz w Modlinie, Brześciu i Warszawie. W 1854 r. na gruntach folwarku Dęblin, w pobliżu twierdzy, powstała osada handlowo‑przemysłowa (centrum dzisiejszego Dęblina). Od imienia żony Paskiewicza nadano jej nazwę Irena. Natomiast w 1876 r. osada otrzymała połączenie kolejowe z Łukowem, co przyczyniło się do jej gospodarczego i demograficznego rozwoju. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w Dęblinie powstało Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa (obecnie: Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych) – później założono także wytwórnię samolotów. To właśnie tutaj szkoliły się legendy polskiego lotnictwa, takie jak Franciszek Żwirko, Stanisław Skalski czy Mirosław Hermaszewski.
