Opracowanie trasy :
Długość trasy :
Do odwiedzenia :
Uwagi :
Anioł, z greckiego ángelos (posłaniec, wysłannik), to niebiańska istota nadprzyrodzona, pośrednicząca pomiędzy Bogiem a ludźmi, będąca uosobieniem dobroci i doskonałości, wyobrażana zwykle w ludzkiej postaci z białymi skrzydłami. Przez stulecia wizerunek ten zmieniał się w zależności od epoki i panujących w niej trendów estetycznych. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa anioły wyglądały jak zwykli ludzie i nie miały np. skrzydeł, które pojawiły się dopiero w IV wieku. Z kolei sto lat później aniołowie noszą już białe szaty, mają wspaniałe skrzydła i świetliste nimbusy wokół głów. Z czasem postacie te zyskały smukłe sylwetki, a pod koniec XII wieku zaczęto je przedstawiać w bogatych strojach dworskich lub rycerskich. Z kolei renesans spopularyzował motyw putta (amorka) – uskrzydlonego, małego, grubiutkiego chłopca, który w baroku zyskał jeszcze na ekspresji i dynamizmie. Wkrótce putta ze świątyń trafiły także na cmentarze, stając się jednym z najpopularniejszych motywów umieszczanych na nagrobkach, niosąc ze sobą głębokie znaczenie metaforyczne. Symbolizowały niewinność i czystość, kruchość ludzkiego losu czy głęboki żal po stracie bliskiej osoby. Nie może więc dziwić fakt, że tak wiele przedstawień aniołów znalazło się również na nagrobkach i kaplicach dawnego cmentarza ewangelickiego w Jeleniej Górze. Cmentarz funkcjonował od 1710 roku, a wznoszenia nowych nagrobków ostatecznie zaprzestano w roku 1880. Nieczynny po II wojnie światowej cmentarz przekształcono w latach 70. XX wieku na śródmiejski park, jednak brak właściwej opieki i zabezpieczenia przyczynił się do jego znacznej dewastacji. Nekropolia poddana została gruntownej rewaloryzacji dopiero w latach 2010-2013. W ramach przeprowadzonych prac odnowiono 18 unikalnych barokowych kaplic oraz urządzono lapidarium, eksponujące zakonserwowane i poddane częściowej rekonstrukcji relikty dawnych nagrobków. Zagospodarowano również teren parku.
